fotografeAngelineDobberoversneeuwschoenwandelreisKleinwalsertal2019

Infebruari2019gingfotografeAngelineDobbermetmijmeeopsneeuwschoenwandelreisKleinwalsertal.Hetwashaareersteervaringopsneeuwschoenen!Leesinditbloghoezehetheeftgevonden,enbekijkdeschitterendefoto’sdiezeheeftgemaakt.

Sneeuwschoenwandelen met Roy Reizen in Kleinwalsertal

Vorig jaar heb ik voor Roy van Roy Reizen en Roy Bootcamp al foto’s mogen maken van zijn bootcamp. Nu heeft hij mij gevraagd mee te gaan naar Oostenrijk met zijn sneeuwschoenwandelreis in Kleinwalsertal. Hoe geweldig me dat ook leek, ik moest er toch even over nadenken. Gelukkig leek mijn vriendin Lilian het ook een mooie reis en na wat wandeltrainingen gaan we eind januari met de trein die kant op.

Zaterdag komen we aan en krijgen wij alvast wat informatie over de lawine 3 eenheid en kunnen we wat beter kennismaken met de andere 2 deelnemers.
Zondag gaan we echt op pad naar de Schwarzwasserhütte. Onderweg laat Roy ons zien hoe we moeten werken met de lawine 3 eenheid en moeten we dit ook oefenen. Best spannend hoor…
Het laatste stuk naar de hut is toch nog een aardige klim van 30%.
De Schwarzwasserhütte is erg gemütlich en het eten smaakt heerlijk!

Zodra we zijn aangekomen begint het al te sneeuwen. De volgende dag als we op pad gaan naar de andere hut sneeuwt het nog steeds. Door de sneeuw en met nauwelijks zicht gaan we richting het Neuhornbachhaus. Wat een bittere en pittige tocht. Voor mijn gevoel komt er geen eind aan. Als we dan eindelijk bij een piste aankomen waar we kunnen lunchen ben ik wel een beetje op.
Gelukkig is het weer wat beter als we het laatste deel van de route afleggen. Dit stuk is ook wat vlakker, waardoor het erg mee valt. Het is een erg mooie route tussen de bomen door.
Uiteindelijk ben ik blij als we aankomen bij de mooie hut met de rode luikjes.

Die dag en nacht blijft het sneeuwen. Er is een enorm pak sneeuw van 70 cm bijgekomen. Het is bijna niet te geloven. Echt prachtig ziet het eruit. Roy gaat die ochtend eerst met de andere 2 deelnemers op pad om een top te beklimmen,  maar ze zijn al best snel terug. Er ligt zoveel sneeuw en er ligt natuurlijk nergens een spoor, dus het is niet te doen. Er wordt besloten dat we een extra nacht in deze hut blijven en morgen via de geplande route terug gaan naar de Schwarzwasserhütte.
Ik ben wel blij, want nu kan ik even bijkomen van de zware tocht van gisteren. Zo heb ik ook even de tijd om foto’s te maken en daar kijk ik wel naar uit nu alles er zo mooi uit ziet.
Lilian en ik blijven rond de hut en genieten van de warme chocolademelk en apfelstrudel terwijl de anderen een tocht maken in de omgeving. Wij maken nog een wandeling met de lieve hond van het Neuhornbachhaus en genieten enorm van deze mooie dag!

Woensdag gaan we op tijd op pad om dan echt weer terug te wandelen naar de andere hut. We lopen naar boven en daar gaat Roy eerst twee lawine testen doen om te zien of we daar naar beneden kunnen. Gelukkig zijn de testen goed en kunnen we afdalen naar beneden. Eerst wel even spannend, maar het is heerlijk om door het dikke pak sneeuw naar beneden te lopen.
Onderweg kunnen we nog even een pauze nemen naast een hutje om wat te eten en drinken en van de mooie witte omgeving te genieten. Daarna is het nog een klein stukje naar de Schwarzwasserhütte en zijn we lekker op tijd terug.

Donderdag neem ik weer een foto (en rust) dag :-).
Ik begin de dag goed door de mooie zonsopkomst vast te leggen.
De anderen gaan deze dag wat toppen beklimmen. Ik maak wat foto’s als ze vertrekken en Lilian komt na de beklimming van de eerste top weer terug. Kunnen we gelijk samen lunchen, Kaiserschmarren en Apfelstrudel ;-).
De anderen beklimmen nog een top en wij kunnen ze zien vanuit de hut. Knap hoor! Als ze terug komen kan ik nog wat foto’s maken van hun, de omgeving en de hut.

Vrijdag is het alweer de laatste dag. De geplande route van Roy kan helaas niet doorgaan in verband met lawine gevaar, dus we nemen dezelfde route terug.
Inmiddels weten we van alles over lawine’s en allerlei soorten sneeuw.
Het is weer een mooie route terug naar ons beginpunt. Daar nemen we de auto naar Baad. Roy en de andere 2 deelnemers lopen in Baad nog een korte route. Lilian en ik, je raadt het vast al, nemen in een restaurant wat lekkers te eten en drinken.
Als ze terug zijn brengen ze ons naar Oberstdorf waar de trein eind van de middag vertrekt. Gelukkig hebben we nog wat tijd om lekker het dorpje te bekijken voor we weer richting huis vertrekken.

Wat was dit een bijzondere reis en ervaring! Wat een mooie omgeving, leuke hutten, lekker eten en wat enorm veel sneeuw.

Meer foto’s vind je op haar website http://www.interieur.angelinedobber.nl/blog/

Bedankt Roy!

Foto impressie